Ghandi: verlegenheid als kracht

Als kind vervloekte ik mijn verlegenheid. Ik zag het als iets ongewenst en mijn leraren ook. Want op mijn schoolrapporten stond steevast vermeld dat ik vaker mijn mond open moest doen. Ik en mijn omgeving wilden dat mijn verlegen aard plaats maakte voor een extraverter type.

Ghandi: verlegenheid als kracht

Ghandi’s verlegenheid als inspiratie

Ondertussen kijk ik heel anders tegen verlegenheid aan.  Het mag er zijn. Met de jaren is mijn zelfvertrouwen gegroeid en mijn verlegenheid verminderd. Maar het komt voor dat ik mij weer als dat kleine meisje voel dat liever verdwijnt dan haar mond open doet. Soms baal ik daar dan van, maar het lukt me toch ook dit te accepteren. Het is wie ik ben. Zie jij jezelf als een verlegen persoon en vind je het lastig dit van jezelf te accepteren? Dan hoop ik dat onderstaand verhaal over Ghandi je inspireert om verlegenheid te zien als een belangrijke en mooie eigenschap die er gewoon mag zijn. 

Ghandi: vrees om met iemand te praten

Mahatma Ghandi was volgens zijn autobiografie een verlegen en teruggetrokken mens. Hij was als kind angstig geweest en ging na school liefst meteen naar huis, uit vrees met iemand te moeten praten. Als jongeman had Ghandi uitgesproken ideeën die hij voor zich hield, want hij durfde ze niet te uiten. Met de jaren leerde Ghandi met zijn verlegenheid om te gaan zonder deze de baas te worden.

De kracht van Ghandi’s verlegenheid

Ghandi’s verlegenheid ging gepaard met een unieke kracht: de kracht van zelfbeheersing. Er zijn talloze situaties in zijn leven geweest waarin iedereen vond dat hij met zijn vuist op tafel moest slaan en van zich af moest bijten. Dat vond hij echter zinloos dus hij behield zijn meegaande aard. Het gevolg was dat de mensen die zich ooit tegen hem gekeerd hadden,  hem later ondersteunden bij zijn politieke activiteiten. Ghandi schreef hierover: “Het is mijn overtuiging dat al deze goede dingen aan mijn verzetloosheid te danken zijn”.

Verlegenheid als schild

Het accepteren waar een ander gestreden zou hebben was een vast patroon in Ghandi’s leven. Hij zag zijn zelfbeheersing als een groot deugd, voortgekomen uit zijn verlegenheid:

We ontmoeten zo veel mensen die popelen om te spreken. Van al dat gepraat kun je bezwaarlijk zeggen dat het de wereld enig voordeel bezorgt. Het is pure tijdverspilling. Mijn verlegenheid is in feite mijn schild geweest. Ze heeft me in staat gesteld om te groeien. Ze heeft me geholpen bij het onderscheiden van de waarheid.

Verder lezen? Deze blogs vind je misschien ook interessant:

Liefs, Jojanneke
Intuïtief Life coach | Hart & Ziel Coaching | Den Haag

Nieuwe blogs ontvangen in je inbox | Archief met alle blogs

Facebooktwittergoogle_pluslinkedin

0 thoughts on “Ghandi: verlegenheid als kracht

  1. Floor Schuttevaer says:

    Wat een mooie en inspirerende blog Jojanneke. Ken je ook het boek “Quiet, the power of introverts” van Susan Cain? (In het Nederlands vertaald als Stil). Een mooi pleidooi voor introversie en misschien wel een leuke leestip?

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *