Oefenen met houden van jezelf: van zelfafwijzing naar compassie

​Stel je eens voor dat je onvoorwaardelijk van jezelf zou houden. Hoe zou het zijn om te ervaren dat je er mag zijn en goed genoeg bent? En dan niet alleen op de momenten dat alles lekker gaat, maar ook wanneer je het gevoel hebt dat alles in de soep loopt of wanneer je je het even niet meer weet. Dat je ook dan in de basis weet en voelt: ik ben oké. Hoe zou dat zijn?

Van zelfafwijzing naar compassie

Jezelf afwijzen omdat je niet goed genoeg bent

​Iets wat je waarschijnlijk niet meer zou doen is jezelf afwijzen. Dat stemmetje in je hoofd dat je misschien laat weten dat je waardeloos bent op het moment dat het niet helemaal gaat zoals gewenst (hoe vaak is dat wel niet?) zou geen functie meer hebben als je jezelf compassievol omarmt zoals je bent. Zelfafwijzing heeft alles te maken met het idee dat je niet goed genoeg bent en dat je bepaalde dingen moet onderdrukken of juist moet ontwikkelen om je geliefd te maken. Vaak zit er een angst voor afwijzing van anderen achter.

Hard werken voor waardering

Stel dat je van nature een rustig persoon bent, maar tijdens je opvoeding en op school hebt meegekregen dat rustig zijn geen eigenschap is waar je geen waardering mee scoort. Grote kans dat je ook als je volwassen bent nog steeds vindt dat je vaker je mond open moet doen. Want anders ben je bijvoorbeeld saai, of lijkt het alsof je geen mening hebt. Je wijst dan je rustige aard af en gaat hard werken aan extravert zijn. Rustig zijn is je natuur, dus het lukt je waarschijnlijk niet altijd om extravert op te treden. Op die momenten vertel je jezelf dingen als:

  • Iedereen vindt mij saai
  • Ik moet een mening hebben
  • Ik moet nu iets zeggen
  • Ik ben zwak/ een sukkel/ waardeloos/ et cetera

Eigenschappen onderdrukken omdat ze er niet mogen zijn

​De boodschap die je jezelf vertelt is dat je voorwaardelijk goed genoeg bent. Pas als je je rustige kant kwijtraakt ben je oké. En zo kunnen er heel veel dingen zijn waarvan je het idee hebt ontwikkeld dat ze er niet mogen zijn in jou, zoals gevoeligheid, kwetsbaarheid, kracht, creativiteit, speelsheid, sensualiteit, seksualiteit, wijsheid, eigenwijsheid en ga zo maar door. Dus er kunnen ontzettend veel dingen zijn die je moet onderdrukken, met het idee dat je dan het stempeltje ‘oké’ krijgt van anderen. Dat is heel hard werken en gewoonweg niet te doen.  Dus je blijft hangen in het idee dat je niet goed genoeg bent. Niet iets om gelukkig van te worden en geen basis om je werkelijk te ontwikkelen als mens.

Jezelf afwijzen om afwijzing van anderen te voorkomen

​We wijzen delen van onszelf dus af om afwijzing van anderen te voorkomen. We voelen ons goed genoeg als anderen vinden dat we goed genoeg zijn. Kortom: we zijn overgeleverd aan de mening van anderen. Een hopeloze situatie, want iedereen heeft weer zo zijn eigen ‘dingen’ die hij of zij afwijst in zichzelf en om die reden ook niet leuk vindt aan jou. Denk er maar eens over na: als je je heel erg irriteert aan iemand, is dat dan niet vanwege een eigenschap die je afkeurt? Als je het bijvoorbeeld bloedirritant vindt als iemand vol is van zichzelf zegt dat waarschijnlijk dat jij geleerd hebt dat bescheidenheid een hoog goed is en zelfvertrouwen gematigd moet worden.

Compassie en stoppen met jezelf afwijzen

​Als je eraan toe bent te stoppen met jezelf af te wijzen en als je eraan toe bent in je kracht te staan, jouw authentieke zelf te ontwikkelen en te voelen dat je er mag zijn is dit het toverwoord: compassie. Het mooie van compassie is dat het altijd twee kanten op beweegt, net als kritiek. Wat we in onszelf afwijzen, wijzen we in anderen af. Wat we in onszelf omarmen, mag er bij de ander ook zijn. Een mooi begin is daarom om oplettend te zijn in je kritiek op anderen. Wat mag er niet zijn? Welke eigenschappen laat de ander zien die jij zorgvuldig onderdrukt? Je hoeft hier niet meteen een actie aan te koppelen, kijk maar eens welke inzichten je observaties opleveren.

Liefdevol kijken naar wat er niet mag zijn

Dezelfde observatie kan je toepassen bij alle ‘niet goed genoeg’ gedachten in je hoofd. Wat maakt dat een bepaalde eigenschap er niet mag zijn? Waar heb je deze overtuiging opgepikt? Hoe moet je wel zijn om goed genoeg bevonden te worden? Kijk vervolgens liefdevol naar dat wat er niet mag zijn en omarm het met behulp van de volgende zin: Ik hou van mezelf, ook nu ik …..

Bijvoorbeeld:

  • Ik hou van mezelf, ook nu ik me verdrietig/ boos/ kwetsbaar voel
  • Ik hou van mezelf, ook nu ik behoefte heb aan ontspanning
  • Ik hou van mezelf, ook nu ik stil ben
  • Ik hou van mezelf, ook nu ik merk dat ik mezelf/ een ander bekritiseer
  • Ik hou van mezelf, ook nu ik behoefte heb aan alleen zijn
  • Ik hou van mezelf, ook nu ik het moeilijk vindt alleen te zijn

​Het uitgangspunt bij deze zinnen is dat ze neutraal zijn opgebouwd. Je zegt bijvoorbeeld niet dat je lui bent, maar dat je behoefte hebt aan ontspanning. Je zegt niet dat je arrogant bent, maar dat je behoefte hebt aan erkenning. Je haalt het negatieve label ervan af.Zijn de zinnen met ‘ik hou van mezelf’ een te grote stap? Dan kan je het proberen met: “Ik ben bereid van mezelf te houden”. Of misschien verzin je zelf een variant die fijn voelt voor jou. Het gaat erom dat je stappen zet om jezelf te omarmen in alles en hopelijk steeds meer ervaart: ik mag er zijn.

Workshop: Van zelfafwijzing naar zelfliefde

​Ben je eraan toe echt te stoppen met zelfafwijzing en stappen te zetten naar zelfliefde? Ik organiseer sinds kort de workshop ‘Van zelfafwijzing naar zelfliefde’ (exclusief voor vrouwen). Ik werk met kleine groepen (maximaal 5 deelnemers), dus wacht niet te lang met aanmelden mocht je interesse hebben. Ik heb er veel zin in er mooie en inspirerende dagen van te maken en heet je van harte welkom.​

Liefs, Jojanneke
Intuïtief Life coach | Hart & Ziel Coaching | Den Haag

Facebooktwittergoogle_pluslinkedin

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *